માથ્થી 6:5-8 માં આપણને શીખવવામાં આવ્યું કે પ્રાર્થના કેવી રીતે ન કરવી - ઢોંગીઓની જેમ નહીં, અર્થહીન પુનરાવર્તનો સાથે નહીં, અને લાંબી પ્રાર્થના નહીં, પરંતુ એવું માનીને કે આપણા પિતા જાણે છે કે આપણને શું જોઈએ છે - ઈસુ આગળ આપણને પ્રાર્થના કેવી રીતે કરવી તે કહે છે. મેં જોયું છે કે, જેમ મેં ખ્રિસ્તીઓનું અવલોકન કર્યું છે, કે ખૂબ ઓછા લોકો ખરેખર ઈસુના આ સરળ નિવેદનો પર ધ્યાન આપે છે, જે એક બાળક પણ સમજી શકે છે. તેમણે આપણને પ્રાર્થના કેવી રીતે ન કરવી તે શીખવ્યું, અને ઘણા લોકોએ તેને ગંભીરતાથી લીધું નથી, અને તેમણે આપણને પ્રાર્થના કેવી રીતે કરવી તે શીખવ્યું છે, અને તે પણ આ ઘણા લોકોએ ગંભીરતાથી લીધું નથી.

તેઓએ આપણને આંખ બંધ કરીને પુનરાવર્તન કર્યા કરવા માટે પ્રાર્થના શીખવી નહોતી. ​જો તમે દરેક વાક્ય ખરા મનથી કહેતા હોવ, તો તેને પુનરાવર્તિત કરવામાં કોઈ નુકસાન નથી. પરંતુ ઈસુ આપણને એક રીત શીખવી રહ્યા હતા જે આપણી બધી પ્રાર્થનાઓનું લક્ષણ હોવું જોઈએ.

ઈસુએ કહ્યું હતું કે જ્યારે તમે પ્રાર્થના કરો છો, ત્યારે આ રીતે પ્રાર્થના કરો - "આકાશમાંના અમારા પિતા." ઈસુએ પહેલી વાત એ કહી હતી કે જ્યારે તમે ઈશ્વર સાથે વાત કરો છો, ત્યારે તેમને પિતા કહો. જૂના કરારમાં કોઈ પણ ક્યારેય ઈશ્વર તરફ જોઈને "પિતા" કહેવાની હિંમત કરી શકતું નથી. જૂના કરારમાં પ્રાર્થના હંમેશા "હે ઈશ્વર, સર્વશક્તિમાન ઈશ્વર, વગેરે" રહેતી હતી કારણ કે ઈશ્વર સૃષ્ટિના CEO હતા અને તેમના લોકો ફેક્ટરીમાં કામ કરતા નાના કર્મચારીઓ જેવા હતા. તમે CEO સાથે ગમે તે રીતે વાત કરી શકતા નથી! પરંતુ નવા કરારમાં, આપણે ઈશ્વરના બાળકો છીએ, અને જેમ CEO નું બાળક તેના પિતાની ઓફિસમાં જઈને તેમને "ડેડી" કહી શકે છે, તેમ આપણે ઈશ્વરનું બાળક હોવાનો વિશેષાધિકાર સમજવાની જરૂર છે. તે મૂળભૂત રીતે અલગ છે!

અને છતાં, મોટાભાગના ખ્રિસ્તીઓ માટે તે સાચું છે કે તેઓ ઈશ્વરને "પિતા" કહેતા નથી; તેઓ તેમને "હે ઈશ્વર" કહે છે. તેમાં કંઈ ખોટું નથી. તે ઈશ્વર છે, અને તેમને ઈશ્વર તરીકે સંબોધવા યોગ્ય છે; પરંતુ જો તમે તેમને ફક્ત ઈશ્વર તરીકે સંબોધો છો, અને પિતા તરીકે નહીં, તો કંઈક ખોટું છે.

જૂના કરારમાં, ઈશ્વરનું એક નામ હતું, યહોવા (અથવા યાહવે (કોઈને તેનો ચોક્કસ ઉચ્ચાર ખબર નથી કારણ કે હિબ્રૂ મૂળાક્ષરોમાં કોઈ સ્વર નહોતા)). જ્યાં સુધી મારી વાત છે, તે એકદમ બિનમહત્વપૂર્ણ ચર્ચા છે, કારણ કે હું ઈશ્વરને યહોવા કે યાહવે નથી કહેતો! હું તેમને પિતા કહું છું.

તે મારા પિતા છે કારણ કે ઈસુએ આપણને પ્રાર્થના કરવાનું શીખવ્યું હતું, "અમારા પિતા" એમ કહીને. રોમનોને પત્ર 8 માં, આપણે શીખીએ છીએ કે પવિત્ર આત્મા આપણા હૃદયમાં આવે છે અને પોકાર કરે છે, "આબ્બા! પિતા!" (રોમનોને પત્ર 8:15). છતાં જો તમે લોકો ગાય છે તેવા કેટલાક ગીતો જુઓ, જેમ કે "મને માર્ગદર્શન આપો, તમે ઓ મહાન યહોવા," તો શું તેઓ તેમના પિતા સાથે વાત કરી રહ્યા છે? તે યહોવા છે, પરંતુ આપણે તેમને આપણા પિતા તરીકે સંબોધવાનું શીખવાની જરૂર છે. જો મારા બાળકો મારી પાસે આવે અને કહે, "શ્રી પૂનેન," તો મને લાગે છે કે તેમના વ્યવહારમાં કંઈક અજીબ છે! તેઓ મને શ્રી પૂનેન કેમ કહે છે? તેઓએ મને પિતા કહેવું જોઈએ. જ્યારે હું ઈશ્વર પાસે આવું છું, ત્યારે હું તેમને યહોવા કે યાહવે નથી કહેતો, ભલે તે તેનું નામ છે. હું કહું છું, "પિતા," કારણ કે તે મારા પિતા છે. હું તેમનો બાળક બન્યો છું.

ઈશ્વરનું બાળક બનવાની વાસ્તવિકતા ઘણા ખ્રિસ્તીઓને સ્પર્શી નથી, અને આ એટલા માટે છે કારણ કે તેઓ પવિત્ર આત્મા સમક્ષ પોતાને ખુલ્લા કરતા નથી. જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ પવિત્ર આત્માથી ભરપૂર થાય છે, ત્યારે તે સૌથી પહેલા જે બાબત કરે છે તેમાંની એક છે તેને "આબ્બા પિતા," જેનો અર્થ થાય છે, "ડેડી," એ પ્રમાણે બોલાવવાનું કહે છે. શું તમારી સાથે આવું બન્યું છે? આ ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. કોઈ તમને એવું કહેવાની તાલીમ આપતું નથી. તે એક સ્વયંસંચાલિત, આંતરિક પોકાર છે. તે આંતરિક વાસ્તવિકતા ત્યારે આવે છે જ્યારે પવિત્ર આત્મા વ્યક્તિના હૃદયમાં આવે છે, જ્યારે તે નવો જન્મ પામે છે. જો તે આત્માથી ભરેલો હોય, તો તે ખરેખર ઈશ્વરને તેના પિતા તરીકે જાણે છે. ખ્રિસ્તી જીવનમાં સૌથી મહત્વપૂર્ણ બાબતોમાંની એક છે, ઈશ્વરને પિતા તરીકે ઓળખવા અને તેમને પિતા કહેવું. તમે તેમને પ્રભુ કહી શકો છો, અને તમે તેમને ઈશ્વર કહી શકો છો. પરંતુ પ્રાર્થના કરવાની મુખ્ય રીત પ્રમાણે તમારે તમારા, "આબ્બા પિતા" ને પ્રાર્થના કરવી જોઈએ.

ફક્ત "અમારા પિતા" જ નહીં, પરંતુ ઈસુએ પ્રાર્થના કરવાનું કહ્યું, "આકાશમાંના અમારા પિતા." આપણે કોઈ પાર્થિવ પિતાને પ્રાર્થના કરી રહ્યા નથી. મારા પાર્થિવ પિતા મને ખૂબ પ્રેમ કરી શકે છે, પરંતુ તે મુશ્કેલ પરિસ્થિતિમાં મને મદદ કરવા માટે લાચાર હોઈ શકે છે. મારા આકાશમાંના પિતા લાચાર નથી; તે સૃષ્ટિનું સંચાલન કરે છે. તે ભારતના વડા પ્રધાન કરતાં વધુ શક્તિશાળી છે! વિચારો કે જો તમારા પિતા ભારતના વડા પ્રધાન હોત તો. જો તમને કોઈ સમસ્યા હોત, તો તમારે ફક્ત તમારા પિતાને ફોન કરીને તેના વિશે જણાવવાનું હતું. સારું, તમારા આકાશમાંના પિતા આ દુનિયાના કોઈપણ કરતાં વધુ પરાક્રમી અને શક્તિશાળી છે. તમે તમારી સમસ્યાઓ લઈને તેમની પાસે કેમ નથી જતા?

ઈસુ આ પ્રાર્થનાના પહેલા જ વાક્યમાં વિશ્વાસનો પાયો નાખવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા હતા. "આકાશમાંના અમારા પિતા," હું પ્રાર્થના શરૂ કરું તે પહેલાં મારા હૃદયમાં સ્પષ્ટ થાય છે કે હું જેની સાથે વાત કરી રહ્યો છું તે મારા આકાશમાંના પિતા છે, એક પિતા જે મને ખૂબ પ્રેમ કરે છે. આ પિતા આકાશમાં છે, અને તે સર્વશક્તિમાન છે. આ બે સત્યો, કે ઈશ્વર મને ખૂબ પ્રેમ કરે છે, અને ઈશ્વર સર્વશક્તિમાન છે, તે મારા વિશ્વાસનો આધાર છે. તે કોઈપણ સમસ્યાનું નિરાકરણ લાવી શકે છે - તે કંઈપણ કરી શકે છે - અને તે મને ખૂબ પ્રેમ કરે છે. આ વિશ્વાસનો સૌથી મોટો આધાર છે.

પછીની છ વિનંતીઓમાં, જો તમે ધ્યાનથી જોશો, તો તમે જોશો કે પહેલી ત્રણ વિનંતીઓ ઈશ્વરને લગતી છે. જ્યારે તમે ઈશ્વર પાસે પ્રાર્થનામાં જાઓ છો, ત્યારે તમારી પહેલી વિનંતી શું છે? તમને જણાશે કે તે લગભગ હંમેશા તમારા માટે અથવા તમારા પરિવાર માટે કંઈક હોય છે. "પ્રભુ આ જરૂરિયાત પૂરી કરો," અથવા "મારી પીઠનો દુખાવો મટાડો," અથવા "મને નોકરી આપો," અથવા "મારા બાળકોની સંભાળ રાખો: તેમના માટે નોકરી અને લગ્ન જીવનસાથી આપો," વગેરે. આ વિનંતીઓમાં કંઈ ખોટું નથી. આપણે ચોક્કસપણે આ બધી બાબતો માટે પ્રાર્થના કરી શકીએ છીએ. ઈશ્વર ઈચ્છે છે કે આપણે દરેક નાની વસ્તુ માટે, નાની બાબતો માટે પણ તેમની પાસે જઈએ. જો તમારી ચાવીઓ ખોવાઈ ગઈ હોય, તો પણ તમે ઈશ્વરને તે શોધવામાં મદદ કરવા માટે કહી શકો છો.

તમે દરેક નાની વસ્તુ માટે, અને દરેક મોટી વસ્તુ માટે ઈશ્વર પાસે માંગી શકો છો, પરંતુ તમે શેને પ્રાથમિકતા આપો છો? ઈસુએ કહ્યું કે જ્યારે તમે પ્રાર્થના કરો છો, ત્યારે તમારે તમારી પ્રાથમિકતા ઈશ્વર અને તેમની જરૂરિયાતોને આપવી જોઈએ. "પહેલા ઈશ્વરના રાજ્યને શોધો" નો અર્થ એ છે કે ઈસુ માથ્થી 6:33 માં આ કહે છે, "પણ તમે પહેલા તેમના રાજ્યને તથા તેમના ન્યાયીપણાને શોધો, એટલે એ બધાં વાનાં પણ તમને અપાશે." તમે તેમની માંગણી કરી શકો છો, પરંતુ ઈશ્વરના રાજ્યને પ્રથમ શોધો; આ ઈશ્વરનો માર્ગ છે.

ઈસુ કહે છે કે તમારી પહેલી વિનંતી હોવી જોઈએ, “ઈશ્વર, આકાશમાંના મારા પિતા, તમારું નામ પવિત્ર મનાઓ. લોકો મારા નામ વિશે શું કહે છે તેની પરવા કરશો નહીં. તે મહત્વનું નથી, કારણ કે મારી પ્રતિષ્ઠા કચરાપેટીને યોગ્ય છે.” શું તમે ઈશ્વરના નામ કરતાં તમારા નામ અને તમારી પ્રતિષ્ઠા વિશે વધુ ચિંતિત છો? તો પછી તમે ઈસુએ શીખવેલી રીત પ્રમાણે પ્રાર્થના નથી કરી રહ્યા. ધારો કે કોઈએ તમને બદનામ કર્યા છે અથવા તમારી પુત્રીને બદનામ કરી છે. શું તે તમને આપણા દેશમાં ઈસુના નામનું અપમાન થવા કરતાં વધુ પરેશાન કરે છે? ખ્રિસ્તીઓ એકબીજા સાથે લડે છે અને ઘણા ખોટા કાર્યો કરે છે તે આપણને એટલું પરેશાન કરતું નથી. જો તે આપણને બિલકુલ પરેશાન કરતું નથી, તો મને આશ્ચર્ય થાય છે કે શું ખરેખર આપણો ઈશ્વર સાથેનો સંબંધ પિતા તરીકેનો છે. જો તમે તમારા નામ, તમારા કુટુંબનું નામ અને તમારા બાળકો (લોકો તેમના વિશે શું કહે છે) વિશે વધુ ચિંતિત છો, તો તમારે તમારા વિચારોને ફરીથી દિશા આપવાની અને તેને ઈશ્વર પર વધુ કેન્દ્રિત કરવાની જરૂર છે.

ઈસુએ પ્રાર્થનાને ખૂબ મહત્વ આપ્યું. લૂક 18:1 માં ઈસુએ જે કહ્યું તેમાંની એક વાત એ હતી કે માણસોએ હંમેશા પ્રાર્થના કરવી જોઈએ અને હાર ન માનવી જોઈએ - નિરાશ ન થવું જોઈએ. પ્રાર્થના વિશે તેમણે આપેલા બે દૃષ્ટાંતોમાં, ઈસુએ દ્રઢતા વિશે વાત કરી. આનું એક ઉદાહરણ લૂક 18:1-8 માં ન્યાયાધીશ પાસે ગયેલી વિધવા છે, જે તેના દુશ્મન સામે ન્યાય ન મળે ત્યાં સુધી માંગતી રહી. તેની પ્રાર્થના શેતાન અને આપણા શરીરમાં રહેલી વાસના પર વિજય મેળવવા માટે છે. બીજું ઉદાહરણ લૂક 11:5-13 માં છે, જ્યાં ઈસુ ઈશ્વર પાસે રોટલી માંગવા વિશે વાત કરી રહ્યા હતા - સામર્થ્ય અને કૃપાદાનો માટે જેથી જરૂરિયાતમંદ વ્યક્તિને મદદ કરી શકાય. બંને દૃષ્ટાંતોમાં, દ્રઢતા પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે; એ વ્યક્તિ રોટલી ન મળે ત્યાં સુધી ખટખટાવતો રહે છે. પ્રાર્થના વિશે ઈસુનું સંપૂર્ણ શિક્ષણ ક્યારેય હાર માનવાનું નથી! ઈશ્વર તમારા પિતા છે: તે તમારી જરૂરિયાત પૂરી કરશે, તે તમારા માટે શત્રુ પર વિજય મેળવશે, અને તે તમને બીજાઓને આશીર્વાદ આપવા માટે જે જોઈએ છે તે બધું આપશે. આપણે પ્રાર્થના અને વિશ્વાસમાં ઈશ્વર પાસે જવાની જરૂર છે, વિશ્વાસ રાખીને કે તેમના મહિમા માટે આપણે જે માંગીએ છીએ તે આપણને આપશે, આમીન.