“ધારો કે તમારામાંથી કોઈનો મિત્ર મધ્યરાત્રિએ તમારા ઘરે આવે છે, અને તેના પ્રત્યે સૌજન્ય અને પ્રેમથી, તમે તેને પૂછો છો કે તેણે ખાધું છે કે નહીં. જો તે કહે કે તેણે કશું ખાધું નથી, અને તમે તમારા રેફ્રિજરેટરમાં જુઓ અને જુઓ કે ત્યાં અથવા બાકીના ઘરમાં કોઈ ખોરાક નથી, તો તમે શું કરો છો? તમે તમારા પાડોશી પાસે જાઓ છો.” (લૂક 11:5)

હવે, આ ખૂબ જ દુર્લભ છે. ભાગ્યે જ કોઈ મધ્યરાત્રિએ પોતાના પાડોશી પાસે જાય છે અને તેને પોતાના મિત્ર માટે ખોરાક માંગવા માટે જગાડે છે, પરંતુ આ વ્યક્તિ જાય છે. તે જાય છે, તેના પાડોશીના ઘરે ખટખટાવે છે, અને કહે છે, “કૃપા કરીને મને ત્રણ રોટલી ઉછીની આપો. હું કાલે પાછી આપીશ, પણ હમણાં જ મને ઉછીની આપો. મારા ઘરે એક મહેમાન આવ્યો છે, મારો ખૂબ જ સારો મિત્ર, અને મારી પાસે તેના માટે કઈ ખોરાક નથી.” હવે, ઘરની અંદરનો માણસ તેને કહે છે કે તેને અથવા તેના બાળકોને ખલેલ પહોંચાડશો નહીં કારણ કે તેઓ બધા પથારીમાં છે, "તમે મધ્યરાત્રિએ અમને ખલેલ પહોંચાડી રહ્યા છો, અમને બધાને જગાડી રહ્યા છો, અને તમે દરવાજો ખખડાવતા રહો છો." પરંતુ આ વ્યક્તિ ખટખટાવતો રહેશે અને તેના પાડોશીને જ્યાં સુધી તેને જે જોઈએ છે તે ન મળે ત્યાં સુધી તેને સૂવા દેશે નહીં.

પ્રભુ કહે છે, "હું તમને કહું છે કે, તે તેનો મિત્ર છે, તેને લીધે તે ઊઠીને તેને નહિ આપે, તોપણ તેના આગ્રહને લીધે તે ઊઠશે, અને જોઈએ તેટલી [રોટલી] તેને આપશે." આ કેટલી સુંદર અભિવ્યક્તિ છે, "તમને જેટલું જોઈએ તેટલું."

મને યાદ છે જ્યારે મેં પવિત્ર આત્મામાં બાપ્તિસ્મા પામવાની શોધ કરી હતી - ઈશ્વરના વચનનો અસરકારક શિક્ષક બનવા માટે, પવિત્ર આત્માના પરાક્રમ માટે - બોલવા માટે. જ્યારે હું ખ્રિસ્તી બન્યો અને ઈશ્વરનું વચન લોકોને જણાવવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે હું ખૂબ જ શરમાળ વ્યક્તિ હતો. મને ખબર હતી કે મને પવિત્ર આત્માના સામર્થ્યની જરૂર છે, અને જો મને પવિત્ર આત્માનું સામર્થ્ય મળશે, તો હું જુદી વ્યક્તિમાં રૂપાંતરીત થઈશ. અને બરાબર એવું જ થયું. જો તમે આ રીતે પવિત્ર આત્માના પરાક્રમી અલૌકિક અભિષેક માટે ઈશ્વરને શોધો છો, જે તમારા માટે નહિ, પણ બીજાઓ માટે છે, અને તમે સતત ખટખટાઇને કહો છો, "પ્રભુ, મને આ લોકોને ખવડાવવા માટે રોટલી આપો (આપણે આ અભિવ્યક્તિ લૂક 11:8 માં જોઈ છે)," તો ઈશ્વર તમને જેટલું જોઈએ તેટલું આપશે (લૂક 11:13). હું અહીં પવિત્ર આત્માનો ઉલ્લેખ કરી રહ્યો છું. ઈસુએ સ્પષ્ટ કર્યું કે આપણે ઈશ્વર પાસે શું માંગવું જોઈએ. "મને બીજાઓની સેવા કરવા માટે પવિત્ર આત્માનું સામર્થ્ય આપો. મારી જરૂરિયાતો પૂરી થઈ ગઈ છે, અમે લૂક 18 થી આગળ નીકળી ગયા છીએ, હવે હું બીજાઓની જરૂરિયાતો વિશે વિચારી રહ્યો છું." તે એક સાચો ખ્રિસ્તી છે.

ઘણી વાર, લોકો પવિત્ર આત્માનું સામર્થ્ય શોધે છે જેથી તેમને એક પ્રકારનો રોમાંચ થાય, કોઈ વીજળીનો આંચકો લાગે કે લાગણી થાય, કોઈ અન્ય ભાષામાં બોલે, અથવા પોતાના લાભ માટે કંઈક થાય. આપણે બીજા લોકોને આશીર્વાદ આપવા માટે પવિત્ર આત્માના કૃપાદાન શોધવાની જરૂર છે. મને યાદ છે જ્યારે મેં ઈશ્વર પાસે પવિત્ર આત્માનું કૃપાદાન માંગ્યું હતું. તે બીજા લોકોની સેવા કરવા માટે હતું, અને જો કે ઈશ્વરે મને અન્ય ભાષામાં બોલવાનું કૃપાદાન આપ્યું હોય, પણ તે મારી જાતની તાજગી માટે હતું, કારણ કે બાઇબલ કહે છે કે જે કોઈ અન્ય ભાષા બોલે છે તે પોતાની જ ઉન્નતિ કરે છે. હું મારી પોતાની ઉન્નતિ કરવા માંગતો હતો જેથી હું બીજા લોકોની સેવા કરતી વખતે હંમેશા તાજગી અનુભવું. તેથી, અન્ય ભાષા બોલવાનું કૃપાદાન પણ બીજાઓને લાભ આપવા માટે, મારી જાતને તાજગી આપવા માટે અને મારી જાતને મજબૂત બનાવવા માટે હતું. આત્માનું કોઈ કૃપાદાન મારી પોતાની વ્યક્તિગત ઉન્નતિ માટે નહોતું, પરંતુ એવી વ્યક્તિગત ઉન્નતિ માટે હતું જેનાથી બીજા લોકો આશીર્વાદ પામ્યા.

આપણે યાદ રાખવાની જરૂર છે કે પવિત્ર આત્માના બધા કૃપાદાનો બીજાઓ માટે છે. પવિત્ર આત્માના ફળ મને લાભ આપે છે. જો મારી પાસે આનંદ કે શાંતિ હોય, તો તે મને લાભ આપે છે, બીજા કોઈને નહિ. પરંતુ, જો મારી પાસે પવિત્ર આત્માના કૃપાદાનો હોય, પછી ભલે તે પ્રબોધ કરવાનું કે સાજાપણાનું કે અન્ય કોઈ કૃપાદાન હોય, તો તે કૃપાદાનો બીજાઓને લાભ આપે છે. આપણને આ બંનેની જરૂર છે. તમારે ઈશ્વરને વિનંતી કરવાની જરૂર છે, અને તમારે વિશ્વાસની જરૂર છે.

"માટે જો તમે ભૂંડા છતાં તમારાં છોકરાંને સારાં દાન આપી જાણો છો, તો આકાશમાંના પિતાની પાસેથી જેઓ માગે, તેમને તે પવિત્ર આત્મા (ખાસ કરીને પવિત્ર આત્મા અને તેના બધા સારા કૃપાદાનો) આપશે, તે કેટલું વિશેષ ખાતરીપૂર્વક‌ છે?” (લૂક 11:13) આપણે વિશ્વાસ રાખવાની જરૂર છે કે આપણે આપણા પિતા પાસે જઈ રહ્યા છીએ. આપણે કોઈ કંપનીના સીઈઓ પાસે નથી જઈ રહ્યા, જે એટલા દૂર હોય કે આપણે સેક્રેટરી દ્વારા તેમની પાસે જવું પડે. આપણે આપણા સ્વર્ગીય પિતા પાસે જઈ રહ્યા છીએ, અને શું તે આપણને નકારશે? એવી કોઈ સારી બાબત નથી જે આપણને આપવાનો તે નકાર કરે. જો ઈશ્વર આપણને કંઈક આપવાનું યોગ્ય ન માને, તો આપણે ખાતરી રાખી શકીએ છીએ કે તે આપણા માટે સારું નથી.

પ્રેરિત પાઉલને એક વાર શરીરમાં એક બીમારી હતી જેને તે શરીરમાં કાંટો કહેતો હતો. તેણે તેને દૂર કરવા માટે ત્રણ વાર પ્રાર્થના કરી (કરિંથીઓને બીજો પત્ર 12). ઈશ્વરે તેને દૂર ન કર્યો, અને તેને સમજાયું કે તે તેના ભલા માટે છે, કારણ કે તે તેને નમ્ર અને ભંગિત રાખતો હતો. ઈશ્વર હંમેશા આપણને જે સારું છે તે આપે છે, અને જ્યારે ઈશ્વર આ રીતે આપણું ભલું કરે છે, આપણા માટે ખૂબ જ સારું કરે છે, ત્યારે આપણે શું કરવું જોઈએ? આપણે બીજા લોકો પ્રત્યે સારા થવાની જરૂર છે.

“પ્રભુ, હું ઇચ્છું છું કે તમે મને એવું આપો જે મને આ લોકોની જરૂરિયાત પૂરી કરવામાં મદદ કરે જેમની મારે સેવા કરવાની છે.” જ્યારે તમારી મંડળીના લોકોને ઈશ્વરીય જીવન તરફ દોરી જવાનો, તેમને ઈસુએ આપેલા બધા આદેશો પાળવામાં દોરી જવાનો, તેમને પહાડ પરના ઉપદેશના ધોરણો અનુસાર જીવવા તરફ દોરી જવાનો તમને બોજ હોય, ત્યારે તમે પવિત્ર આત્માનું સામર્થ્ય માંગશો, તમે આકાશથી પ્રબોધ માટેના વચનો માંગશો જે તે લોકોની જરૂરિયાત પૂરી કરે અને તેમને શેતાનના પંજામાંથી મુક્ત કરે અને તેમને ઈશ્વરીય જીવનમાં લાવે. અને જો તમે તેમને પૂરતો પ્રેમ કરશો, તો તમે ટકી રહેશો.

શું તમને નથી લાગતું કે આ વ્યક્તિ, જે મધ્યરાત્રિએ પોતાના પાડોશીના ઘરે ગયો હતો, તે પોતાના મહેમાનને પ્રેમ કરતો હતો? તે તેને એટલો પ્રેમ કરતો હશે કે તે રાત્રે તેને ખોરાક આપવા માટે મક્કમ હતો. આપણામાંથી મોટાભાગના લોકો, જો મહેમાન આવ્યા તે રાત્રે આપણને ખોરાક ન મળે, તો તેઓ તેને કહેતા, "માફ કરશો, પણ મારી પાસે ખોરાક નથી, તો ચાલો હવે સૂઈ જઈએ, હું સવારે તમારા માટે કંઈક લઈ આવીશ." પરંતુ આ માણસને તેના ભૂખ્યા મહેમાન પર એટલો પ્રેમ હતો કે તેણે કહ્યું, "હું આજે રાત્રે જ તમારા માટે કંઈક લઈ આવીશ, ભલે મારે મારા પાડોશી સામે બેશરમ બનવું પડે." ઈશ્વર પાસે દ્રઢતા સાથે જવા અને કહેવાનું એક અદ્દભૂત ચિત્ર છે કે, પ્રભુ, મને આ લોકોની સેવા કરવા માટે પવિત્ર આત્માનું કૃપાદાન આપો.