આપણો વિશ્વાસ અડગ રહે તે માટે, તે ઈશ્વર વિશેના ત્રણ તથ્યો પર સુરક્ષિત રીતે ટકેલો હોવો જોઈએ - તેમનો સંપૂર્ણ પ્રેમ, તેમનો સંપૂર્ણ અધિકાર અને તેમનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન. જો આપણે તેમના પ્રેમ વિશે નિશ્ચિત હોઈએ, તો આપણે તેમના સર્વોપરી અધિકાર વિશે પણ એટલા જ નિશ્ચિત હોવા જોઈએ.
તેથી જ ઈસુએ આપણને પ્રાર્થનાની શરૂઆતમાં ઈશ્વરને "આકાશમાંના અમારા પિતા" કહીને સંબોધવાનું શીખવ્યું હતું. "અમારા પિતા" આપણને તેમના સંપૂર્ણ પ્રેમની યાદ અપાવે છે; અને "આકાશમાંના" તે આપણને યાદ અપાવે છે કે તે સર્વશક્તિમાન ઈશ્વર છે જે પૃથ્વી પર બનતી દરેક ઘટના પર સંપૂર્ણ સર્વોપરિતા ધરાવે છે. ઈશ્વર હોવાને કારણે, તે સંપૂર્ણ જ્ઞાની પણ છે, અને તેથી તે પોતાની બુદ્ધિ અનુસાર આપણા માર્ગોને સંપૂર્ણ રીતે ગોઠવે છે.

"ઈશ્વરનો માર્ગ પરિપૂર્ણ છે (તેમનું જ્ઞાન સંપૂર્ણ છે)..... અને તે મારા માર્ગને સીધો કરે છે (તે મારા સંજોગોને સંપૂર્ણ રીતે ગોઠવે છે)" (ગીતશાસ્ત્ર 18:30-32).

જો ઈશ્વર પ્રેમ, અધિકાર અને જ્ઞાનમાં સંપૂર્ણ ન હોત, તો આપણા વિશ્વાસને ટકી રહેવા માટે પૂરતો પાયો ન હોત. પરંતુ તે આ ત્રણેયમાં નિપુણ હોવાથી, આપણે ક્યારેય ડગવું જોઈએ નહીં.

વિશ્વાસ એટલે મનુષ્યનું ઈશ્વરના સંપૂર્ણ પ્રેમ, સંપૂર્ણ અધિકાર અને સંપૂર્ણ જ્ઞાન પર સંપૂર્ણ વિશ્વાસ સાથે નિર્ભર રહેવું.

આપણે બધા સહેલાઈથી સ્વીકારીશું કે ઈશ્વરનું જ્ઞાન સંપૂર્ણ છે. તેમના માર્ગો આપણા માર્ગો કરતા એટલા જ ઊંચા છે જેટલું આકાશ પૃથ્વીથી ઊંચું છે. "કેમ કે મારા વિચારો તે તમારા વિચારો નથી, તેમ તમારા માર્ગો મારા માર્ગો નથી, એમ યહોવા કહે છે. જેમ આકાશો પૃથ્વીથી ઊંચા છે, તેમ મારા માર્ગો તમારા માર્ગો કરતાં અને મારા વિચારો તમારા વિચારો કરતાં ઊંચા છે" (યશાયા 55:8-9).

તેથી જ આપણે ઘણીવાર તે જે રીતે કાર્ય કરે છે અથવા જે રીતે આપણી બાબતોને ગોઠવે છે તે સમજી શકતા નથી. જો એક બાળક તેના પિતાના બધા માર્ગો સમજી શકતો નથી, તો આપણે ઈશ્વરના બધા માર્ગો સમજી ન શકીએ તેમાં નવાઈ નથી. જેમ આપણે આત્મિક રીતે આગળ વધીશું અને તેમના દૈવી સ્વભાવના ભાગીદાર થઈશું તેમ આપણે ઈશ્વરના માર્ગોને વધુ ને વધુ સમજવા લાગીશું.

તમામ લોકો અને સંજોગો પર ઈશ્વરની સંપૂર્ણ સર્વોપરિતા એક એવી બાબત છે જેના વિશે ઘણા વિશ્વાસીઓને શંકા રહે છે. તેઓ કદાચ મોઢેથી તે સ્વીકારે, પણ તેઓ એવું માનતા નથી કે તે રોજિંદા જીવનની પરિસ્થિતિઓમાં "કાર્ય" કરે છે. છતાં પવિત્ર શાસ્ત્ર એવા ઉદાહરણોથી ભરેલું છે કે કેવી રીતે ઈશ્વરે તેમના લોકો વતી સર્વોપરી રીતે કાર્ય કર્યું - અને ઘણીવાર સૌથી અસંભવિત રીતે.

આપણામાંના ઘણા એ ચમત્કારિક રીતોથી પરિચિત છે જેમાં ઈશ્વરે તેમના લોકો વતી કાર્ય કર્યું હતું - જેમ કે ઈઝરાયેલીઓને મિસર (ઇજિપ્ત) માંથી છુટકારો વગેરે. પરંતુ આપણે ઘણીવાર વધુ ચમત્કારિક એવું જોવાનું ચૂકી જઈએ છીએ કે જ્યારે શેતાને ઈશ્વરના લોકો પર હુમલો કર્યો ત્યારે ઈશ્વરે કેવી રીતે બાજી પલટી નાખી હતી.

યૂસફનો કિસ્સો શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ છે. ઈશ્વરની યોજના યાકૂબના એ અગિયારમા પુત્રને ત્રીસ વર્ષની ઉંમર સુધીમાં મિસરનો બીજો શાસક બનાવવાની હતી. યૂસફ ઈશ્વરનો ભય રાખનાર યુવાન હતો અને તેથી શેતાન તેને ધિક્કારતો હતો. તેથી શેતાને તેના મોટા ભાઈઓને તેનાથી છૂટકારો મેળવવા માટે ઉશ્કેર્યા. પરંતુ ઈશ્વરે ખાતરી કરી કે તેઓ યૂસફનો જીવ ન લે. જોકે, તેઓએ તેને ઇશ્માએલી વેપારીઓને વેચી દીધો. પણ તમને શું લાગે છે કે તે વેપારીઓ યૂસફને ક્યાં લઈ ગયા? મિસર જ, અલબત્ત! તે ઈશ્વરની યોજનાના પ્રથમ પગલાની પરિપૂર્ણતા હતી!

મિસરમાં, પોટીફાર દ્વારા યૂસફને ખરીદવામાં આવ્યો. આ પણ ઈશ્વર દ્વારા ગોઠવવામાં આવ્યું હતું. પોટીફારની પત્ની એક દુષ્ટ સ્ત્રી હતી. યૂસફ પ્રત્યે આકર્ષિત થઈને, તેણે તેને વારંવાર લલચાવવાનો પ્રયાસ કર્યો. અંતે જ્યારે તેણે જોયું કે તે સફળ થઈ શકતી નથી, ત્યારે તેણે યૂસફ પર ખોટો આરોપ લગાવીને તેને કેદખાનામાં ધકેલી દીધો. પણ તમને શું લાગે છે કે કેદખાનામાં યૂસફ કોને મળ્યો? ફારુનના પાત્રવાહકને! ઈશ્વરે ફારુનના પાત્રવાહકને પણ તે જ સમયે કેદખાનામાં મોકલવાની વ્યવસ્થા કરી હતી જેથી યૂસફ તેને મળી શકે. તે ઈશ્વરની યોજનાનું બીજું પગલું હતું.

ઈશ્વરનું ત્રીજું પગલું એ હતું કે ફારુનના પાત્રવાહકને બે વર્ષ સુધી યૂસફ વિશે ભૂલી જવા દેવો. "અને મુખ્ય પાત્રવાહકે યૂસફને સંભાર્યો નહિ, પણ તેને ભૂલી ગયો. પૂરા બે વર્ષ પૂરા થયા પછી એવું બન્યું કે ફારુનને એક સ્વપ્ન આવ્યું... ત્યારે મુખ્ય પાત્રવાહકે ફારુન સાથે વાત કરી..." (ઉત્પત્તિ 40:23; 41:1-9). ઈશ્વરના સમયપત્રક મુજબ, યૂસફને કેદખાનામાંથી મુક્ત કરવાનો તે યોગ્ય સમય હતો.

ગીતશાસ્ત્ર 105:19-20 કહે છે, "જ્યાં સુધી તેમનું વચન પૂરું ન થયું, યહોવાના વચનથી તેની કસોટી કરવામાં આવી. રાજાઓએ [માણસોને] મોકલીને તેને છોડાવ્યો." યૂસફ હવે 30 વર્ષનો હતો. ઈશ્વરનો સમય આવી ગયો હતો. અને તેથી ઈશ્વરે ફારુનને સ્વપ્ન દેખાડ્યું. અને ઈશ્વરે પાત્રવાહકને તેના સ્વપ્નના અર્થ સમજાવનાર તરીકે યૂસફની યાદ અપાવી. આમ યૂસફ ફારુન પાસે આવ્યો અને મિસરનો બીજો શાસક બન્યો. યૂસફના જીવનની ઘટનાઓનું ઈશ્વરનું આયોજન આનાથી વધુ સંપૂર્ણ ન હોઈ શકે!

ઈશ્વરે જે રીતે વ્યવસ્થા કરી હતી તે રીતે વિચારવાનું આપણે ક્યારેય વિચાર્યું ન હોત. જો આપણી પાસે યૂસફના જીવનનું આયોજન કરવાનું સામર્થ્ય હોત, તો આપણે કદાચ લોકોને તેને નુકસાન પહોંચાડતા અટકાવ્યા હોત. પરંતુ ઈશ્વરે જે રીતે કર્યું તે વધુ સારું હતું. જ્યારે લોકો આપણી સાથે જે અનિષ્ટ કરે છે તેને ઈશ્વર આપણા માટેના હેતુઓ પૂરા કરવા માટે ફેરવી નાખે છે ત્યારે તે એક મોટો ચમત્કાર છે! ઈશ્વર શેતાનની બાજી પલટી નાખવામાં ખૂબ આનંદ લે છે, જેથી બધી બાબતો તેમના પસંદ કરેલા લોકોના ભલા માટે એકંદરે હિતકારક બને છે.

ચાલો આપણે આ ઘટનાઓને આપણા સંજોગોમાં લાગુ કરીએ.

દુષ્ટ માણસો, આપણી ઈર્ષ્યા કરતા ભાઈઓ, આપણા પર ખોટા આરોપ લગાવતી સ્ત્રીઓ, મદદ કરવાનું વચન આપીને ભૂલી જનારા મિત્રો અથવા અન્યાયી રીતે કેદખાનામાં ધકેલાઈ જવા પ્રત્યે આપણું વલણ કેવું હોવું જોઈએ? શું આપણે માનીએ છીએ કે ઈશ્વર એટલા સર્વોપરી છે કે તે આ તમામ લોકો અને તેઓ જે કંઈ પણ કરે છે - પછી ભલે તે જાણીજોઈને કે અજાણતા કર્યું હોય - તેનો ઉપયોગ આપણા જીવન માટેના તેમના હેતુની પૂર્તિ માટે કરી શકે છે? જો તેમણે યૂસફ માટે તે કર્યું, તો શું તે આપણા માટે નહીં કરે? તે ચોક્કસપણે કરી શકે છે અને કરશે.

પરંતુ હું તમને કહીશ કે યૂસફના જીવન માટેની ઈશ્વરની યોજનાને કોણ બગાડી શક્યું હોત. ફક્ત એક જ વ્યક્તિ - અને તે હતો યૂસફ પોતે. જો તે પોટીફારની પત્નીની લાલચને વશ થઈ ગયો હોત, તો ચોક્કસપણે ઈશ્વરે તેને બાજુ પર કરી દીધો હોત.

આખી સૃષ્ટિમાં ફક્ત એક જ વ્યક્તિ છે જે તમારા જીવન માટેની ઈશ્વરની યોજનાને બગાડી અને નિષ્ફળ બનાવી શકે છે - અને તે તમે પોતે છો. બીજું કોઈ તે કરી શકતું નથી. તમારા મિત્રો નહીં અને તમારા દુશ્મનો પણ નહીં. દૂતો નહીં અને શેતાન પણ નહીં. ફક્ત તમે જ. એકવાર આપણે આ સમજી લઈએ, તો તે આપણને આપણા ઘણા બધા ડર અને આપણને નુકસાન પહોંચાડનારાઓ પ્રત્યેના ખોટા વલણમાંથી મુક્ત કરશે.